Cybertron jest prostym wzorcem rozpoczęcia uporządkowanej współpracy wielu agentów w repozytorium. Subactor jest znacznie cięższym systemem runtime: waliduje kontrakty, wykonuje operacje, przechowuje stan organizacji i wymaga receiptów.
Gdzie idee się pokrywają
Cybertron rozdziela planowanie, implementację, testy, UX, narzędzia i pamięć na wąskie role. Globalne zasady zapisuje w ALLSPARK.md, komunikację definiuje w protokole Data Tracks, a dozwolone i zabronione zachowania w Role Guides. Każde zadanie ma identyfikator, nadawcę, odbiorcę, dyrektywę i status.
| Obszar | Cybertron | Subactor |
|---|---|---|
| Konstytucja | Reguły w ALLSPARK.md | Kontrakty aktorów, polityki i schematy |
| Jednostka pracy | Data Track w tekście | Ticket z Process Envelope i URI steps |
| Role | Karty ról agentów w Markdown | Rejestr aktorów, odpowiedzialności i zakresy delegacji |
| Enforcement | Przestrzeganie instrukcji przez narzędzie/LLM | Deterministyczny preflight i odmowa runtime'u |
| Stan organizacji | Pliki projektu i pamięć Git | Organization Core, audyt i domenowe rekordy |
Najważniejsza różnica
W Cybertron autorytet wynika głównie z instrukcji zapisanej w Markdown. Złośliwy lub błędny agent może ją zignorować, jeśli używane narzędzie nie doda własnej bramki. W Subactor instrukcja nie wystarcza: exact URI musi być pokryte kontraktem, delegacją i preflightem, a zakończenie wymaga obserwowalnego dowodu.
Kiedy wybrać lub połączyć
- Cybertron: mały zespół chce szybko uporządkować role kilku agentów bez wdrażania usług.
- Subactor: agenci mają wykonywać realne operacje organizacji z sekretami, audytem i fail-closed governance.
- Inspiracja: Role Guides i Data Tracks mogą być łatwą warstwą authoringową, kompilowaną potem do kontraktów i ticketów Subactor.
Repozytorium ma niewiele commitów i brak opublikowanych wydań. Traktujemy je jako interesujący wzorzec, nie potwierdzony produkt produkcyjny.